Παρακολούθησα, την Κυριακή 6 Ιουνίου στην ΕΤ2, το 5ο επεισόδιο της ενδιαφέρουσας εκπομπής «Κλεινόν ‘Αστυ – Ιστορίες της Πόλης» , με τίτλο «Η Αθήνα ποζάρει» και απόλαυσα -με θαυμασμό ομολογώ- τις εξαιρετικές εικόνες-ματιές από όψεις της Αθήνας, που για τους περισσότερους από εμάς θα ήταν εν πολλοίς αόρατες, αλλά αναδεικνύονταν και γίνονταν «ως δια μαγείας» ορατές όπως τις αποτύπωναν οι φακοί των φωτογραφικών μηχανών σπουδαίων φωτογράφων. Αξίζει, και με χαρά τους αναφέρω, με

Αισθάνομαι εξαντλημένος. Δρομέας μεγάλων αποστάσεων που δεν βρίσκει κάπου ένα μπουκαλάκι νερό, έναν άνθρωπο να του πει «κοντεύεις», δυο παλάμες να τον τονώσουν μ’ ένα ρυθμικό -ή έστω κι αδέξιο- χειροκρότημα. Είναι πολύς ο καιρός κι ο χρόνος όπως επαναλαμβάνεται σε μέρες καρμπόν και κάθετες νύχτες γίνεται ασφυκτικός, εχθρικός, ανυπόμονος κι ατίθασος. Η λογική με νοικοκυροσύνη ασύλληπτη τακτοποιεί -τουλάχιστον ως τώρα το κατάφερνε- τα «θέλω» και χαλιναγωγεί με νηφαλιότητα -του

Πέρασα από πολλά τραπέζια και κουζίνες φέτος, κι από μερικά μπάρμπεκιου, επίσης, που σκορπούσαν λαχταριστή τσίκνα στην οθόνη. Απ’ ό,τι...