Ήταν όλοι γέροι· οι παππούδες, οι γιαγιάδες, θείοι, θειάδες. Μόνο η μάνα κι ο πατέρας μου εξακολουθούσαν να ’ναι νέοι!

Μπορεί η απότομη αλλαγή να μου προκάλεσε μια μικρή αναστάτωση, όμως το γεγονός ότι αισθάνομαι τον Σεπτέμβρη σ’ όλο του επαμφοτερίζον μεγαλείο -όπως παλιά- μου δημιουργεί και μια εσωτερική ασφάλεια, μια ισορροπία,

Κατά έναν περίεργο τρόπο, ενώ αυτά λένε τα λεξικά κι η λογική, εμένα το «λοιπόν», όπου κι αν βρίσκεται μου δημιουργεί ένα άγχος, μια ανησυχία κι έναν αδιόρατο φόβο για το «τι έπεται».