Κοιτάζοντας πίσω, δύσκολα ξεχωρίζεις πού τελειώνει το γεγονός και πού αρχίζει η ερμηνεία του. Τα χρόνια αυτά δεν τα ζήσαμε μόνο· τα εξηγήσαμε κιόλας —πρόχειρα, βιαστικά, συχνά όπως μας βόλευε.

Η ελληνική κρίση δεν αντιμετωπίστηκε αποκλειστικά ως τεχνοκρατικό ή οικονομικό ζήτημα, αλλά και ως πεδίο πολιτικών ισορροπιών, προσωπικών σχέσεων, καθυστερήσεων και ευρωπαϊκών σκοπιμοτήτων.

...Πολτός· άλλη λέξη δεν έχω πρόχειρη για να περιγράψω μονολεκτικά για πώς αντιλαμβάνομαι σήμερα το πολιτικό σύστημα. Πολτός, ένα συνονθύλευμα ανομοιογενών, ετερόκλιτων κι αλληλοσυγκρουόμενων προσώπων, σχέσεων, οργανισμών και συμφερόντων. Ένα δημιούργημα τής κοινωνικής εξέλιξης που οι θεσμοί που το συναρθρώνουν, αδυνατούν πλέον να συγκρατήσουν τη λειτουργία του μέσα στο καθορισμένο πλαίσιο αρχών, αξιών και ιδεών που αναδύθηκε. Δεν κρατιούνται ούτε τα προσχήματα. Η απογύμνωση