Βγήκα να κλείσω το παράθυρο κι η γλύκα της βραδιάς τράβηξε τα βήματά μου παραέξω. Έκανα δυο τρία βήματα στη βεράντα. Ησυχία στο δρόμο,...

Όταν ο χρόνος κι οι συνθήκες το επιτρέπουν, μου αρέσει να φεύγω σε μακρινούς περιπάτους έξω απ’ τις πόλεις. Ν’ ακολουθώ διαδρομές που οι πολλοί δεν συνηθίζουν, σαν μια εξερεύνηση σε περιοχές πίσω απ’ τη βιτρίνα και τη βουή, την πολυκοσμία και τον συνωστισμό. Λατρεύω να βρίσκομαι σε γωνιές που δημιουργούν την αίσθηση ότι εκεί υπάρχουν κρυμμένα μυστικά, άγνωστες, σκοτεινές ή γκρίζες πτυχές της ζωής, η συμπυκνωμένη ενέργεια της Ιστορίας. Έζησα και μεγάλωσα στην Αθήνα σε εποχές

Λαύριο, προορισμός αγαπημένος για αναψυχή τα χρόνια πριν την πανδημία. Το λιμάνι, το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο , τα παλιά πλυντήρια αργύρου, ψηλά, στον Δρυμό μετά την Καμάριζα [‘Αγιο Κωνσταντίνο]. Η μεγάλη βόλτα στους άνετους δρόμους με τα υπέροχα ανακαινισμένα νεοκλασικά που στεγάζουν πλέον σύγχρονες δραστηριότητες και, τέλος, το καθιερωμένο απολαυστικό ουζάκι μετά στην ψαραγορά σε κάποιο απ’ τα πολυάριθμα ουζερί. Πόλη με «βαριά» ιστορία, όπως τα χημικά στοιχεία που έχου