…Τεμάχιζε την απεραντοσύνη τής γαλήνης ανάμεσα στα λιόδεντρα κι ένας καπνός, κάθε που άλλαζε τη φορά του τ’ αεράκι προς τη θάλασσα, πάσχιζε να δέσει έναν πνιχτό κόμπο στο λαιμό· οι ανθρώπινες φωνές, που, μόλις σταματά ο θόρυβος, πού και πού σκόρπιες ακούγονταν, μαρτύραγαν την παρουσία κι άλλων, η γλύκα όμως τού χειμωνιάτικου μεσημεριού αυτού του Δεκέμβρη κι η ομορφιά των χρωμάτων γύρω, στα δέντρα, στη θάλασσα, στον ουρανό, δεν άφηνε το νου να ξεστρατήσει γι’ αλλού και να εγκα

Γνωρίζω ένα πανέμορφο χωριό απλωμένο στην ακτογραμμή του Κορινθιακού∙ ελιές, λεμονιές και πορτοκαλιές απ’ άκρη σ’ άκρη χαρίζουν στο τοπίο άφθονο πράσινο, που, μαζί με το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, στολίζουν τα γύρω βουνά με εικόνες εξαιρετικής ομορφιάς. Το λέω «χωριό» αν κι απέχει μόλις μιάμιση ώρα απ’ την Αθήνα και κάνα εικοσάλεπτο απ’ την Πάτρα, γιατί, εκτός απ’ τη φυσική ομορφιά, διατηρεί ακόμα -έστω και με δυσκολία- μια γραφικότητα και μια φυσιογνωμία παλαιότε

Παρακολούθησα, την Κυριακή 6 Ιουνίου στην ΕΤ2, το 5ο επεισόδιο της ενδιαφέρουσας εκπομπής «Κλεινόν ‘Αστυ – Ιστορίες της Πόλης» , με τίτλο «Η Αθήνα ποζάρει» και απόλαυσα -με θαυμασμό ομολογώ- τις εξαιρετικές εικόνες-ματιές από όψεις της Αθήνας, που για τους περισσότερους από εμάς θα ήταν εν πολλοίς αόρατες, αλλά αναδεικνύονταν και γίνονταν «ως δια μαγείας» ορατές όπως τις αποτύπωναν οι φακοί των φωτογραφικών μηχανών σπουδαίων φωτογράφων. Αξίζει, και με χαρά τους αναφέρω, με