Η πολιτική αλλαγή...

…Δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Δεν προκύπτει αυτόματα από τη φθορά μιας κυβέρνησης ούτε γεννιέται μέσα από την κοινωνική δυσαρέσκεια.

Για να αποκτήσει περιεχόμενο και προοπτική χρειάζεται πολιτικό φορέα, σχέδιο και πρόσωπα που να μπορούν να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη.

Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα και το κρίσιμο στοίχημα που βρίσκεται σήμερα μπροστά στο ΠΑΣΟΚ.

Τα τελευταία χρόνια το ΠΑΣΟΚ έχει καταφέρει να ανακτήσει μέρος της πολιτικής του αξιοπιστίας, να ενισχύσει την παρουσία του και να επαναφέρει στον δημόσιο διάλογο θέσεις και προτάσεις που για μεγάλο διάστημα είχαν υποχωρήσει. Το πρόσφατο Συνέδριο ολοκληρώθηκε χωρίς τους κραδασμούς που πολλοί προεξοφλούσαν και δημιούργησε τις προϋποθέσεις μιας αναγκαίας εσωτερικής ηρεμίας.

Αυτό όμως δεν αρκεί. Ο δρόμος προς τις κάλπες δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, κάθε άλλο.

Μπορεί η κοινωνία να γνωρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ διαθέτει επεξεργασμένες θέσεις για τα μεγάλα ζητήματα της χώρας, αλλά θα πρέπει οι θέσεις αυτές να συνδεθούν σε μια πειστική αφήγηση για το μέλλον και να φτάσουν στην κοινωνία.

Να μπορεί να ξεχωρίσει καθένας και καθεμιά ανάμεσα σ’ αυτές, όχι γενικά κι αφηρημένα προθέσεις και εξαγγελίες, αλλά μια λέξη, μια ιδέα, μια πρόταση «κλειδί» ικανό να «ξεκλειδώσει» τη δυσπιστία, την αδιαφορία ή την απογοήτευσή του και ν’ αγγίξει ευαίσθητες πτυχές της ζωής, της καθημερινότητας, των αναγκών και των προβλημάτων του.

Εξίσου σημαντικό είναι να αναδεικνύεται με μεγαλύτερη ένταση, δυναμισμό και φαντασία η πολιτική του πρωτοβουλία. Όχι επειδή λείπουν οι παρεμβάσεις ή οι προτάσεις, αλλά επειδή στη σύγχρονη πολιτική δεν αρκεί να έχεις θέσεις.

Πρέπει να μπορείς να καθορίζεις τη συζήτηση, να επιβάλεις την πολιτική ατζέντα, να αναδεικνύεις τα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία συνδυάζοντας και την αντιπαράθεση με τις δικές σου επεξεργασμένες  προτάσεις· να δημιουργείς γεγονότα αλλά και προσδοκίες για μια διαφορετική πορεία.

Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να διατηρήσει την πολιτική του αυτονομία και τη στρατηγική του καθαρότητα. Και μέχρι σήμερα πράττει σωστά επιμένοντας σ' αυτή τη γραμμή. Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για πρόωρα σενάρια συνεργασιών, ούτε για ασκήσεις πολιτικής αριθμητικής. Θέλουν πρώτα να γνωρίζουν ποιος είναι, τι πιστεύει και τι προτείνει ο καθένας.

Υπάρχει όμως και μια ακόμη διάσταση που αξίζει προσοχής.

Κάθε φορά που το πολιτικό σύστημα εισέρχεται σε περίοδο ανακατατάξεων, εμφανίζονται εγχειρήματα που υπόσχονται γρήγορες λύσεις και εύκολες υπερβάσεις. Συνήθως συγκροτούνται γύρω από πρόσωπα, επικοινωνιακές δυναμικές και ευκαιριακές συσπειρώσεις.

Η ιστορία, όμως, δείχνει ότι η πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να σταθεί πάνω προσωποπαγή σχήματα που εξαρτώνται αποκλειστικά από τη δυναμική του ιδρυτή τους, ούτε σε συγκυριακές συναθροίσεις προσώπων.

Χρειάζεται κοινωνικές ρίζες, δημοκρατική λειτουργία, πολιτική συνέχεια και συλλογική έκφραση. Χρειάζεται φορείς που να μπορούν να αντέξουν στον χρόνο και να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη όχι μόνο στη διαμαρτυρία αλλά και στη διακυβέρνηση.

Η πολιτική αλλαγή δεν θα γεννηθεί από ευκαιριακές μετακινήσεις προσώπων και πρόσκαιρους ενθουσιασμούς και παλαμάκια.

Θα προκύψει μόνο αν πεισθούν οι πολίτες ότι υπάρχει μια σοβαρή, αξιόπιστη και δημοκρατική δύναμη που μπορεί με αποφασιστικότητα, συνέπεια και τόλμη ν’ αναλάβει την ευθύνη της επόμενης μέρας.

Το στοίχημα, συνεπώς, για το ΠΑΣΟΚ είναι να μετατρέψει την κοινωνική ανάγκη για πολιτική αλλαγή σε αξιόπιστη πολιτική προοπτική.

Και το ΠΑΣΟΚ πρέπει και μπορεί να το κερδίσει.

Όλα τα υπόλοιπα είναι αριθμοί.