Γνωρίζω ένα πανέμορφο χωριό απλωμένο στην ακτογραμμή του Κορινθιακού∙ ελιές, λεμονιές και πορτοκαλιές απ’ άκρη σ’ άκρη χαρίζουν στο τοπίο άφθονο πράσινο, που, μαζί με το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, στολίζουν τα γύρω βουνά με εικόνες εξαιρετικής ομορφιάς. Το λέω «χωριό» αν κι απέχει μόλις μιάμιση ώρα απ’ την Αθήνα και κάνα εικοσάλεπτο απ’ την Πάτρα, γιατί, εκτός απ’ τη φυσική ομορφιά, διατηρεί ακόμα -έστω και με δυσκολία- μια γραφικότητα και μια φυσιογνωμία παλαιότε